Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2015/17301 E. 2015/33250 K. 23.11.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/17301
KARAR NO : 2015/33250
KARAR TARİHİ : 23.11.2015

Tebliğname No : 3 – 2015/70464
MAHKEMESİ : Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 11/11/2014
NUMARASI : 2012/799 (E) ve 2014/622 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Müşteki sanık Oğuz’a kovuşturma aşamasında beyanı alınarak kamu davasına katılmak isteyip istemediği sorulup katılma konusunda bir karar verilmemiş ise de; müşteki sanık müdafii temyiz dilekçesinde sanık Oğuz hakkındaki mahkumiyet hükmünün yanı sıra sanıklar Özgür ve Ebru hakkındaki hükümlerin de bozulmasını ve sanıkların cezalandırılmasını talep ettiğinden ve kararı temyiz etmekle katılma iradesini gösterdiğinden, CMK’nin 237/2. maddesi uyarınca müştekinin katılan, vekilinin katılan vekili olarak dosyaya kabulü ile yapılan incelemede;
1) Sanık Ebru hakkında yaralama suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
2) Sanık Oğuz hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
3) Sanık Özgür hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
TCK’nin 25. maddesi gereğince meşru savunma hükümleri uygulandığı hallerde, 5271 sayılı CMK’nin 223/2-d maddesine göre “beraat” karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince hükmün ilgili kısmında yer alan “ceza verilmesine yer olmadığına” ibaresinin “Beraatine” şeklinde düzeltilmesi suretiyle hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.