Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2015/17842 E. 2015/31037 K. 04.11.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/17842
KARAR NO : 2015/31037
KARAR TARİHİ : 04.11.2015

Tebliğname No : 3 – 2014/396439
MAHKEMESİ : Konya 6. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 27/10/2014
NUMARASI : 2013/507 (E) ve 2014/606 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık Hüseyin ve sanık Mehmet Emin hakkında tamamlanan kasten yaralama suçları yönünden yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde; temel ceza tayinine ilişkin hüküm fıkrasında fazladan “TCK’nin 35/1. maddesi delaletiyle” ibaresinin yazılması telafisi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık İ.. B.. hakkında mağdurlar M. E ve Hüseyin’e yönelik gerçekleştirdiği kasten yaralama ve kasten yaralamaya teşebbüs eylemeleri yönünden yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
1) Sanık İhsan’ın mağdur Hüseyin’e yönelik gerçekleştirdiği kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 25/1. maddesi gereğince meşru savunma nedeniyle CMK’nin 223/2-d maddesi gereğince beraati yerine yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
2) Sanık İhsan’ın mağdur M.. K..’e yönelik gerçekleştirdiği kasten yaralama suçundan ise, mağdur M.. K..’in kovuşturma aşamasında alınan beyanında katılan sanık İhsan’ın kendisine yönelik herhangi bir eylemi olmadığını beyan etmesi, tanıkların bu beyanı doğrulaması ve katılan sanık İhsan’ın aşamalardaki beyanlarında üzerine atılı kasten yaralamaya teşebbüs suçunu kabul etmemesi karşısında, katılan sanık İhsan hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan CMK’nin 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.