YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/18598
KARAR NO : 2015/34052
KARAR TARİHİ : 30.11.2015
Tebliğname No : 3 – 2014/37063
MAHKEMESİ : Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 10/09/2013
NUMARASI : 2012/1006 (E) ve 2013/736 (K)
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.11.2013 tarih ve 2012/11-1383 Esas – 2013/459 Karar sayılı içtihadında da belirtildiği üzere, temyiz süresinin geçirilmiş olması nedeniyle ileri sürülen eski hale getirme istemleri hakkında inceleme ve karar verme görevi Yargıtay’a ait olduğundan, yine mahkemece verilmiş eski hale getirme talebinin reddine yönelik bir karar bulunmadığından tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
Mahkemece gerekçeli kararın sanığın bilinen son adresi olan adres kayıt sistemindeki adresine tebliğe çıkarıldığı, sanığın adreste tanınmadığı ve açık adresinin bilinmediği meşruhatıyla tebligatın iade olduğu, bunun üzerine mahkemece 25.10.2010 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca gerekçeli karar tebliği yapılmış ise de, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 6099 sayılı Kanunun 5. maddesi ile değişik 21/1. maddesindeki “Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak yapılan 25.10.2013 tarihli gerekçeli karar tebliğinin usulsüz olduğu anlaşılmakla, sanığın 10.01.2014 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek eski hale getirme talebinin kabulü ile yapılan incelemede;
Sanığın eski hale getirme talepli temyiz dilekçesinde, temyiz istemini açıkça hakkında müşteki Ş.. M..’ı kasten yaralama suçundan kurulan adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmü ile sınırladığından, sanık hakkında müşteki S.. K..’ı kasten yaralama suçundan kurulan erteli hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmü temyiz incelemesine konu edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.