YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/19407
KARAR NO : 2015/31493
KARAR TARİHİ : 09.11.2015
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık D.. K.. hakkında hakaret ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelenmesinde:
Sanık hakkında tayin olunan cezanın, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizinin mümkün olmadığı, bu nedenle temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından sanığın bu kararlara yönelik itirazının reddine ve redde ilişkin ek kararın ONANMASINA,
2) Sanıklar hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelenmesinde:
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,
3) Sanıklar hakkında yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelenmesinde:
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
Adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ila ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK’nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında artırılması öngörülmüş olması karşısında, mağdurun adli raporunda saptanan kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif derece olduğunun belirtilmesine karşın, TCK’nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak suça sürüklenen çocuğun cezasından (1/4) oranda artırım yapılması suretiyle sanıklara fazla ceza verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.