Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2015/20800 E. 2016/16276 K. 26.09.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/20800
KARAR NO : 2016/16276
KARAR TARİHİ : 26.09.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Dairemizin sanık … hakkındaki 23.03.2015 tarih ve 2015/8167 esas 2015/10653 karar sayılı RED kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 22.06.2015 tarih KD-2015/202721 sayılı itiraznamesi ile;
“ Sulh Ceza Mahkemesi dosyasının değişen kanun uyarınca Asliye Ceza Mahkemesine devri sonrasında, sanığın ilk hükmü süresinde 02/07/2014 tarihinde temyiz ettiği, temyiz dilekçesini Sulh Ceza Mahkemesi yerine Asliye Ceza Mahkemesine sunduğu, bu mahkemece de, mahkemelerinde, belirtilen numaralı, sanıkla ilgili bir dosya bulunmadığı belirtilerek, dilekçesinin sanığa iade edildiği anlaşılmıştır. Temyiz dilekçesinin verileceği mercide yanılmanın sanığın haklarını yok edemeyeceği gözetildiğinde, sonradan ortaya çıkan belge doğrultusunda sanığın hükmü süresinde temyiz ettiğinin kabulü gerektiği”nden bahisle red kararının kaldırılarak mahkumiyet hükmünün düzeltilerek onanması gerektiği belirtilmek suretiyle Dairemiz Red ilamının kaldırılarak hükmün düzeltilerek onanması talebiyle dosyanın, 05.07.2012 tarihinde Resmi Gazete yayınlanarak yürülüğe giren 6352 sayılı yasanın 99. maddesiyle ile 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. bentler hükmü uyarınca itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,
2- Sanık … hakkındaki Dairemizin 23.03.2015 tarih ve 2015/8167 esas 2015/10653 karar sayılı red kararının KALDIRILMASINA,
Sanığın bozma üzerine kurulan hükmü süresinde temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede;
Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın adli sicil kaydında daha ağır cezayı içeren … Ağır Ceza Mahkemesinin 14/11/2005 tarihinde kesinleşen 2004/231 esas, 2005/240 karar sayılı ilamı ile verilen 4 yıl 2 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyetin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, daha hafif cezanın tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca itiraznameye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasında tekerrüre ilişkin kısımdaki “1 yıl 15 gün” yerine “4 yıl 2 ay” ibaresinin eklenmesi ve tekerrüre esas alınan cezanın miktarı yönünden CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması cümlesinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.