YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/22717
KARAR NO : 2016/6074
KARAR TARİHİ : 08.03.2016
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetlerine dair
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanığın hakaret suçu nedeniyle hakkında verilen “ceza verilmesine yer olmadığına” dair hükmü temyiz etmediği belirlenerek yapılan incelemede;
A) Sanık hakkında müşteki …’ı kasten yaralama suçu nedeniyle verilen mahkumiyet hükmünün yapılan temyiz incelemesinde:
Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Tanık …’in alınan beyanlarına göre, müşteki …’ın seçim yapılacak alanda sigara içtiği, muhtar olan sanığın uyarısına rağmen bu yöndeki fiilini sürdürdüğü, bu nedenle olay öncesinde de aralarında husumet bulunan sanık ile karşılıklı küfürleşme yaşandığı ve akabinde her iki tarafında yaralanması ile neticelenen kavga çıktığının anlaşılması karşısında, müştekinin sanığın uyarısına rağmen ısrarla sigara içme yönündeki eylemine devam etmesinin sanık lehine haksız tahrik unsuru teşkil edip etmeyeceğinin kararda tartışılmaması,
2) 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 72. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nin 231/8. maddesinde yapılan değişiklikten önce işlenen suçla ilgili 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi uyarınca verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, temyize konu kasıtlı suçun tarihinin kanunun yürürlük tarihi olan 28.06.2014 tarihinden önce olması nedeniyle, kurulacak yeni hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına objektif engel teşkil etmeyeceği gözetilmeden ve 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesine uygun yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
3) Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 53/4. maddesine aykırı olarak 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesinin uygulanması,
B) Sanık hakkında müştekiler …, …, …’a karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçu ile müşteki …’ı kasten yaralama suçu nedeniyle verilen mahkumiyet hükümlerinin yapılan temyiz incelemesinde:
1) Tanık … soruşturma aşamasında alınan 22.04.2014 tarihli ifadesinde sanık …’ın müştekiler …, …, …’ın üzerilerine araç sürerek kasten yaralamaya teşebbüs eylemi ile ve sanık …’ın müşteki …’ı araç ile kasten yaralama eylemi hakkında herhangi bir anlatımda bulunmamasına rağmen, tanığın duruşma aşamasında alınan 24.09.2014 tarihli beyanında sanık …’ın aracını … kardeşlerin üzerine sürdüğünü anlatması karşısında, öncelikle bu iki ifade arasındaki çelişkinin giderilmesine çalışılması gerektiğinin gözetilmemesi, ayrıca müşteki …’ın sanığın araçlı eylemi ile yaralanmasına ilişkin görgüye dayalı bilgisinin bulunup bulunmadığının tanık Sezai’den sorularak diğer tanık Deniz’in beyanları ile çelişen hususlar sorulup hangi tanık beyanına neden itibar edildiğinin 5271 sayılı CMK’nin 230/1-b maddesi uyarınca karar yerinde gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2) Sanığın …’a karşı yaralama suçu nedeniyle hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nin 62/1. maddesinin uygulanması esnasında hesap hatası nedeniyle sanık hakkında fazla ceza tayini,
3) 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 72. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nin 231/8. maddesinde yapılan değişiklikten önce işlenen suçla ilgili 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi uyarınca verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, temyize konu kasıtlı suçun tarihinin kanunun yürürlük tarihi olan 28.06.2014 tarihinden önce olması nedeniyle, kurulacak yeni hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına objektif engel teşkil etmeyeceği gözetilmeden ve 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesine uygun yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
4) Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 53/4. maddesine aykırı olarak 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesinin uygulanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.