YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/26213
KARAR NO : 2016/5743
KARAR TARİHİ : 07.03.2016
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Müsaderesi talep edilen adli emanette kayıtlı keser ile ilgili olarak zamanaşımı süresince karar verilmesi mümkün görülmüştür.
Mağdur sanık … ile babası müşteki sanık …’in aşamalardaki savunmalarına, tanık …’ın aşamalardaki beyanlarına, tarafların adli raporları içeriğine ve tüm dosya kapsamına göre, olay tarihinde sanık … ile müşteki babası Nurettin arasında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü ve sanık ile müştekinin adli emanetteki keserle karşılıklı olarak birbirlerini yaraladıkları anlaşılmakla olayda meşru savunma koşulları bulunmadığından, yine ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 tarih ve 2012/13-1444 esas-2013/305 karar sayılı içtihadında da belirtildiği üzere, sanığa tekerrüre esas mahkumiyetini gösterir adli sicil kaydının okunması karşısında, ayrıca iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesinden dolayı 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi uyarınca ek savunma verilmesi gerekmediğinden tebliğnamedeki aksi yönde bildirilen bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesindeki seçenekli cezalardan hapis cezasının alt sınırının 4 ay hapis cezası olduğu gözetilmeden 3 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle temel cezanın eksik belirlenmesi,
2) Sanığın silahtan sayılan keser ile vurmak suretiyle müşteki babasını yaraladığı olayda, 5237 sayılı TCK’nin 86/3. maddesinde sayılan artırım nedenlerinden birden fazlasının bulunması nedeniyle bu hususun 5237 sayılı TCK’nin 61. maddesi uyarınca temel ceza tayininde nazara alınabileceği ve 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi uyarınca belirlenen cezanın 5237 sayılı TCK’nin 86/3-a-e maddeleri uyarınca bir defa yarı oranında artırıma tabi tutulması gerektiği gözetilmeksizin, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi uyarınca belirlenen temel cezada 5237 sayılı TCK’nin 86/3-e maddesi uyarınca ayrı ayrı iki kez artırım yapılması,
3) Gerekçeli kararda, müştekinin sanığa yönelik hangi hareketlerinin haksız tahrik nedeni kabul edildiği açıklanıp tartışılmadan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi yapılması,
4) Sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
5) Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, 5275 sayılı Kanunun 108/2 ve 5237 sayılı TCK’nin 58/7. maddeleri dikkate alınarak, tekerrüre esas mahkûmiyetlerden en ağır cezayı içeren Gebze Ağır Ceza Mahkemesinin 16.05.2008 tarihinde kesinleşmiş, 17.08.2006 tarih ve 2006/134 esas-2006/309 karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nin 81, 29 ve 62. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden Gebze Ağır Ceza Mahkemesinin 15.09.2008 tarihinde kesinleşmiş, 05.08.2008 tarih ve 2008/222 esas-2008/263 karar sayılı ilamı ile 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan 5 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 07.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.