YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/27986
KARAR NO : 2016/7886
KARAR TARİHİ : 29.03.2016
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Mağdur hakkında düzenlenen adli raporda mağdurun silahtan sayılan ölçüm cihazının demir parçası ile yaralandığına ilişkin bulgunun bulunmaması ve tanık …’un sanığın mağduru demir çubukla yaralamaya çalıştığı ve kendisinin araya girerek engellediğine ilişkin beyanı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın sübut bulan eyleminin silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın yazılı şekilde kasten basit yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,
2) Sanığın savunmalarında, ölçüm yaptığı sırada mağdurun bahçesine girmediği halde, mağdurun balkona çıkarak kendisine hakaret ve tehditte bulunduğunu, daha sonra aşağıya inerek, elinde bulunan bıçakla kendisine doğru geldiğini, mahallede bulunan bayanların mağduru engellediğini belirtmesi karşısında, haksız tahrik hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinin sanık lehine uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışılmaması,
3) Sanığın sabıka kaydında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı dışında kayıt bulunmaması ve mahkemece sanığın suç işleme hususundaki eğilimi nazara alınarak tekrar suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaate varılması karşısında, maddede öngörülen diğer şartlar açısından da bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunda bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekildeki gerekçeyle 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi hükmünün uygulanmaması,
Kabule göre de;
4) Sanık hakkında TCK’nın 86/2, 86/3-e maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında, sanığın mağduru eliyle yaraladığının mahkemece kabulü ve TCK’nın 86/3-e maddesinin uygulanmaması karşısında, sanığın üzerine atılı TCK’nin 86/2. maddesinde düzenlenen basit yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete tabi olduğu, mağdurun 13.11.2014 tarihli oturumda sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği, sanığın da temyiz dilekçesi içeriğine göre şikayetten vazgeçmeyi kabul ettiğine ilişkin zımni iradesi dikkate alınarak, sanık hakkındaki kamu davası yönünden CMK’nin 223/8. maddesi gereğince düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,
5) Sanığa verilen kısa süreli hapis cezası TCK’nin 51. maddesi gereğince ertelendiği halde, TCK’nin 53/4. maddesine aykırı olarak TCK’nin 53/1,a,b,d bentlerinde yazılı haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 22.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.