YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/28702
KARAR NO : 2016/8433
KARAR TARİHİ : 04.04.2016
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Sanık …’un beraatine, sanık … hakkında ceza verilmesine yer olmadığına, sanık … hakkında beraat ve ceza verilmesine yer olmadığına, katılan sanığın mahkumiyetine
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Katılan sanık … hakkında mağdur …’ye yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin olarak 26.05.2015 tarihinde temyiz talebinin reddine karar verildiği ve red kararı sanığa 15.06.2015 tarihinde tebliğ edildiği ancak sanığın red kararına ilişkin yeniden temyizinin bulunmadığı, sanıklar … ve … hakkında katılan …’e yönelik hakaretten açılmış dava ve bu yönde hüküm bulunmadığı, Sanık … hakkında katılan …’e yönelik herhangi bir dava açılmadığı ve hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, bu kapsamla sınırlı yapılan temyiz incelemesinde;
1) Sanık … hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2) Sanık …’in mağdur …’e yönelik yaralama eyleminden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
3) Sanık … hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak;
5237 sayılı TCK.’nin 25. maddesindeki meşru savunma koşullarının oluştuğu anlaşılmakla, TCK’nin 25/1-2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/2-d maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeyerek CMK’nın 223/4 maddesi gereğince sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi
Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, sanık hakkındaki (1) numaralı hüküm fıkrasının sonuç kısmından ”ceza verilmesine yer olmadığına” ibaresinin çıkartılarak yerine “sanığın CMK’nin 223/2-d maddesi gereğince beraatine” ibaresinin konulması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.