Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2015/28981 E. 2016/8337 K. 04.04.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/28981
KARAR NO : 2016/8337
KARAR TARİHİ : 04.04.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık hakkında katılan …’a yönelik kasten yaralama eyleminden kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelen sanığın temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;
    CMK’nin 231/12. maddesi gereğince Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz mercince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline  İADESİNE,
 2- Sanık hakkında katılan …’e yönelik kasten yaralama eyleminden kurulan hükme yönelen sanığın temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;
a- Sanığın savunmasında olay günü arkadaşları …ve …ile yolda yürüdükleri esnada katılanların araç ile yanlarına geldiğini, kendilerine hitaben “…” diye sorduklarını, devamında yanındaki arkadaşı …’e saldırdıklarını, ayırmak için müdahale ettiğini ancak katılan tarafın kendisine de saldırdığını beyan etmesi, sanık hakkında tanzim olunan 26.11.2009 tarihli adli muayene raporunda darp bulgularının mevcut olması, meydana gelen kavga olayının karşılıklı olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238-367 sayılı kararı karşısında sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 29/1. maddesince haksız tahrikin uygulanıp uygulanamayacağının karar yerinde açıkça tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
b) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’ nın 53. maddesindeki 1., 2., ve 4. fıkralarındaki bazı hükümlerin iptal edilmesi karşısında TCK’ nın 53. maddesinin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

.