Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2015/29126 E. 2016/9894 K. 19.04.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/29126
KARAR NO : 2016/9894
KARAR TARİHİ : 19.04.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1)Sanık … hakkında mala zarar verme ve silahla tehdit suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK 106/son maddesi uyarınca tehdit amacıyla malvarlığına zarar verme suçunun işlenmesi halinde her iki suçtan da hüküm verileceğine ilişkin düzenlemenin gerçek içtima kuralı olması karşısında tebliğnamenin 1 no’lu bozma düşüncesine; sanık …’in olay günü hem mağdurun penceresine hem de tehdit amacıyla kavga ortamında havaya doğru ateş etme eyleminde, eylemin silahla tehdit suçu kapsamında kaldığı, iddianamedeki hukuki tavsif ile mahkemenin bağlı olmadığı, 5271 sayılı CMK’nin 225/2 ve 226. maddeleri uyarınca mahkemece usule uygun ek savunma hakkı verilerek hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamenin 2 no’lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA,
2)Sanık … hakkında katılanı olası kastla yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
a)Katılan tarafından sanığa yönelen haksız bir eylemin bulunmaması ve yargılama konusu olayda da olası kast hükümlerinin uygulanması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini,
b)Kabule göre de; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19/4/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.