Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2015/31132 E. 2016/10549 K. 26.04.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/31132
KARAR NO : 2016/10549
KARAR TARİHİ : 26.04.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık … hakkında, katılan …’i kasten yaralamaya teşebbüs suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın eylemi, 5237 sayılı TCK’nin 25/1. maddesi gereğince meşru müdafaa sınırları içinde kaldığından, 5271 sayılı CMK’nin 223/2-d maddesi uyarınca sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden CMK’nin 223/3-b maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasındaki “ceza verilmesine yer olmadığına,” ibaresinin çıkarılarak yerine “5271 sayılı CMK’nin 223/2-d maddesi uyarınca beraatine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2) Sanık … hakkında, katılan …’i kasten yaralamaya teşebbüs suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Köy muhtarı olan sanığın, atılı kasten yaralamaya teşebbüs suçunu, 5237 sayılı TCK’nin 86/3-d maddesinde belirtildiği şekilde “kamu görevlisinin sahip bulunduğu nüfuz kötüye kullanmak suretiyle “ değil katılana duyduğu husumet ve kendisine yapılacak işte yardım etmemesinden duyduğu kızgınlıkla işlediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK’nin 86/3-d maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/04/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.