Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2015/31170 E. 2015/33722 K. 25.11.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/31170
KARAR NO : 2015/33722
KARAR TARİHİ : 25.11.2015

Tebliğname No : 2015/312023 – Kanun Yararına Bozma

Kasten yaralama suçundan sanık M.. A..’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/1, 87/1-d-son, 29 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Zonguldak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/11/2014 tarihli ve 2012/348 Esas, 2014/484 sayılı Kararına karşı Adalet Bakanlığı’nın 08.09.2015 tarih ve 2015/18427 – 59034 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 07.10.2015 tarih ve 2015/312023 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, sanığın Zonguldak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/330 Esas, 2006/814 sayılı Kararı ile kasten yaralama suçundan 5 ay, hakaret suçundan 10 ay hapis cezası verildiği ve 1 yıl denetim süresi belirlenerek cezanın ertelendiği, deneme süresi içerisinde 24/04/2007 tarihinde uyuşturucu madde bulundurma ve kullanma suçunu işlediğinden bahisle sanık hakkında Zonguldak 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 22/05/2008 tarihli ve 2008/157 Esas, 2008/264 saylı Karar ile mahkum olduğunun anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/6-a bendinde yer alan, “Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması,” koşulunun olayda gerçekleşmemiş olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK’nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığı’nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Zonguldak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/11/2014 tarihli ve 2012/348 Esas, 2014/484 sayılı Kararının 5271 sayılı CMK’nin 309/4. maddesi gereğince aleyhe sonuç doğurmamak üzere kanun yararına BOZULMASINA; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 25.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.