Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2015/31511 E. 2016/12284 K. 23.05.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/31511
KARAR NO : 2016/12284
KARAR TARİHİ : 23.05.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER : Mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Sanık savunması ve dosya kapsamına göre sanık ile mağdur arasında çıkan tartışmanın başlangıcına ilişkin olarak ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda taraflar arasında farklı beyanlar bulunduğu gözetilerek, mahkemece ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektirdiği halde bu hususun karar yerinde tartışılmaması,
2) Hayati tehlike geçirecek ve kemik kırığına neden olacak şekilde müştekiyi yaralamak suretiyle 5237 sayılı TCK’nin 87/1-d ve 87/3 maddelerince birden fazla nitelikli hal ihlali ile üzerine atılı suçu işleyen suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nin 86/1, 87/1-d maddeleri uyarınca cezalandırlmasına karar verilmek suretiyle TCK’nin 86/1. maddesince temel cezaya hükmedilirken de alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmeyerek ayrıca kemik kırığı nedeniyle TCK’nin 87/3. maddesi gereğince artırım yapılması,
3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden sanıkların kazanılmış hakları saklı kalmak kaydı ile 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un

321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23/05/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.