Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2015/32547 E. 2016/13220 K. 02.06.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/32547
KARAR NO : 2016/13220
KARAR TARİHİ : 02.06.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık hakkında kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Katılan vekilinin, 15/09/2015 tarihinde tefhim olan kararı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra, 20/10/2015 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme uygun REDDİNE,
2) Sanık hakkında kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;
O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, suç vasfına yönelik olması karşısında, mahkemece temyiz talebinin reddine ilişkin 02/10/2015 tarih, 2014/35 Esas, 2015/498 Karar sayılı ek kararın kaldırılması sureti ile yapılan temyiz incelemesinde;
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; Ancak;
a) Katılanın yaralanmasına ilişkin, ….Adli Tıp Şube Müdürlüğü’nce düzenlenen 05/12/2011 tarihli adli raporda, yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceğinin belirtilmesi karşısında, sanık hakkında TCK’nin 86/1, 86/3.e maddelerince hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması sureti ile eksik ceza tayini,
b) Sanığın eylemini silahtan sayılan bıçakla işlediği kabul edilerek cezasında arttırım yapılırken, kanun maddesinin TCK’nin 86/3.e maddesi yerine TCK’nin 86/3.a maddesi olarak gösterilmesi,
c) Sanığın adli sicil kaydındaki ilamlarının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olduğu ve suç tarihi itibariyle yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmediği gözetilmeden, yasal olmayan gerekçe ile CMK’nin 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 02/06/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.