YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/34796
KARAR NO : 2016/7085
KARAR TARİHİ : 21.03.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER : Mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Müştekinin kollukça 06.11.2012 tarihinde alınan beyanında sanıklardan şikayetçi olduğunu beyan etmesi, duruşma davetiyesinin müştekinin 06.11.2012 tarihli kolluk beyanı ile … Cumhuriyet Başsavcılığına hitaben yazdığı 13.11.2012 havale tarihli şikayet dilekçesinde belirtmiş olduğu adresten farklı bir adrese tebliğe çıkarılması, duruşma davetiyesinin mahalle muhtara teslim edilmesine karşın hangi komşuya haber verildiği tebliğ evrakı üzerinde belirtilmeyerek tebligatın usule ve yasaya uygun olmaması ve müştekinin 13.11.2013 tarihinde mahkeme kaleminde tebliğ edilen gerekçeli kararı aynı gün temyiz etmesi karşısında tebliğnamedeki müştekinin temyiz talebinin reddine dair görüşe iştirak edilmemiş olup 5271 sayılı CMK’ nın 237/1. ve 260/1. maddelerince müştekinin katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan temyiz incelemesinde;
Katılanın, sanıkların ve müdafilerin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Sanık …’ ın kız kardeşi ile katılanın evli olmaları, eşini darp ettiği beyan edilen katılan ile sanık … arasında olay günü yaşanan tartışma sonrasında araç içerisinde seyir halinde olan sanıklar ile katılanın yolda karşılaşmaları, sanık …’ ın savunmasında eniştesi olan katılanı gördüğünü ve konuşmak amacıyla yanına gittiğini ancak katılanın elindeki jop ile başına vurduğunu beyan etmesi, sanık …’ un savunmasında katılan ile sanık …’ ın kavga ettiğini görünce ayırmak için yanlarına gittiğini ancak katılanın kendisine de vurduğunu ve bunun üzerine kendisini korumak için katılana bir tane vurduğunu belirtmesi, diğer sanık …’ un ise 09.11.2012 tarihli kolluk beyanında katılan ile sanık …’ ı ayırmak için yanlarına gittiğinde katılanın kendisine vurduğunu ve kendisinin de katılana vurduğunu beyan etmesi karşısında ilk haksız

.1.

hareketin kimden kaynaklandığının tespit edilip edilemeyeceği araştırılarak sonucuna göre Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238-367 sayılı kararı uyarınca sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’ nın 29/1. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de;
2) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’ nın 53. maddesindeki 1., 2., ve 4. fıkralarındaki bazı hükümlerin iptal edilmesi karşısında sanıklar hakkında TCK’ nın 53. maddesinin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması
Bozmayı gerektirmiş katılanın, sanıkların ve müdafilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 21.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.