YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/12295
KARAR NO : 2016/15701
KARAR TARİHİ : 07.09.2016
Mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından sanık …’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 86/2, 86/3-c, 62 (iki kez) ve 52/2, (iki kez) maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adli para ve 3.000,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına, kasten yaralama suçu bakımından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair … Asliye Ceza Mahkemesinin 10/11/2014 tarihli ve 2013/491 esas, 2014/496 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı’nın 15.05.2016 tarih ve 2015/6324 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 30.05.2016 tarih ve 2016/208860 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, sanığın katılan…’un gözlüğünü kasten kırarak mala zarar verme suçunu işlediğinden bahisle ceza verilmiş ise de, dosya kapsamında sanığın katılanın gözlüğüne kasten zarar verdiğine dair delil bulunmadığı, katılanın bizzat kendi beyanlarında sanığın kendisine saldırması sonucu yere düştüğünü, bu esnada gözlüğünün de yere düşerek kırıldığını beyan ettiği cihetle, sanığın aynı eylemi nedeni ile kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş olması karşısında, fikri içtima kuralı gereğince sadece kasten yaralama suçundan ceza verilip mala zarar verme suçunun oluşmadığı gözetilerek beraatı yerine, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde her iki suçtan ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK’nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Kanun yararına bozma isteminin kapsamına, dosyanın daha önce Yargıtay 23. Ceza Dairesinin 16.12.2015 gün ve 2015/20359 Esas, 2015/8213 sayılı kararıyla ek tebliğnameye gönderilmiş olmasına göre, 26.02.2016 tarihli ve 29636 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 12.02.2016 gün ve 2016/1 sayılı kararının “Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümüne İlişkin Ortak Hükümler” kısmı ve 6545 sayılı Kanunun 31. maddesi ile değişik Yargıtay Yasasının 14. maddesi uyarınca işin incelenmesi Yüksek Yargıtay 23. Ceza Dairesine ait olduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE; dosyanın incelenmek üzere ilgili daireye GÖNDERİLMESİNE; 07.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.