Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2016/1404 E. 2016/14174 K. 15.06.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/1404
KARAR NO : 2016/14174
KARAR TARİHİ : 15.06.2016

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığına, düşme ve beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1)Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesinde:
CMK’nun 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
2)Sanık … hakkında …’ya yönelik kasten yaralama suçundan kurulan beraat, hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına, …’a yönelik hakaret suçundan kurulan düşme, kasten yaralama suçundan kurulan beraat, sanık … hakkında …’ya yönelik hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına, …’a yönelik hakaret suçundan kurulan düşme, kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde:
Sanıklar … ve …’in …’ya yönelik hakaret ve kasten yaralama suçlarının mağdur ve suçtan zarar göreni olmayan mağdur … müdafiinin sanıkların …’ya yönelik hükümleri temyiz etmekte hak ve yetkisinin bulunmadığı, mağdur sanık …’ın 20/01/2011 tarihli celsede alınan beyanında sanıklardan şikayetçi olmaması ve davaya katılmak istemediğini beyan etmesine karşın; mağdur sanık … müdafiin sanıklar hakkında mağdur …’e yönelik eylemlerinden dolayı verilen hükümleri temyiz etmekte hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, mağdur sanık … müdafiin bu hükümlere yönelik temyiz talebinin CMUK.’nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
3)Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde:
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas – 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık … müdafiinin ve katılan … vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
4)Sanıklar … ve … haklarında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde:
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
a)Dosya içeriğine göre, suç tarihinde şikayetçi sanık …’la sanıklar arasında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, şikayetçi sanık …’in elinde bulanan bıçakla katılan sanık …’ya saldırarak hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı bu sırada her iki sanığın ellerinde bulunan maket bıçağı ve kırık şişeyle tehdit sözleri sarf etmekten ibaret eylemlerinde; olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durulup, sanıklar hakkında TCK’nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
Kabule göre de;
b)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas – 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafii ve sanık …’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 15.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.