YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/2418
KARAR NO : 2016/16599
KARAR TARİHİ : 29.09.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü,
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine ancak;
1)Sanığın suçlamayı kabül etmediği kasten yaralamadığını söylediği dikkate alınarak sanığın atılı suçu işlediği ve kasten işlediği kanaatine nasıl varıldığı açıklanmadan, Anayasanın 141/3, 5271 sayılı CMK’nin 34 ve 230. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet savcısını ve herkesi inandıracak ve temyiz denetimine olanak verecek biçim de olması, Yargıtayın gerekçedeki disiplin işlemini yerine getirmesi için, kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması suçun öğeleri ve kanıtlandığı kabul edilen olayların açıkça gözetilmesi gerekirken, bu ilkelere uyulmadan gerekçesiz hüküm kurulması,
Kabule göre;
2)Dairemiz uygulamalarına göre sanığın mağduru yaralamasında netice sebebiyle ağırlaşmış yaralama niteliğindeki “yüzde sabit iz”in basit tıbbi müdahale ile giderilmesinin mümkün bulunmadığı gözetilmeden cezanın 5237 sayılı TCK’nin 86/1 maddesinden tayin olunması gerekirken TCK’nin 86/2 maddesinden tayin edilmesi,
3))Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
4)Sanık vasisinin temyiz dilekçesi ve ekindeki özürlü sağlık kurulu raporu dikkate alındığında sanığın, TCK’nin 32/1-2. maddesi kapsamında işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı hususunda tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden heyet raporunun alınmasının gerekmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın vasisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden  6723 sayılı kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak BOZULMASINA, 29/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.