YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/7034
KARAR NO : 2016/13948
KARAR TARİHİ : 13.06.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
5271 sayılı CMK’nin 231/11. maddesine göre denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında açıklanması geri bırakılan kararın aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, kasten yaralama suçundan tayin olunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nin 51. maddesi gereğince ertelenmesi sureti ile 5271 sayılı CMK’nin 231/11. maddesine aykırı davranılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmıştır.
1) Anayasanın 141/3, CMK’nin 34. ve 230. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının denetime olanak verecek biçimde olması, kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ya ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması, suçun öğeleri ve kanıtlandığı kabul edilen olayların açıkça gözetilmesi gerekirken, bu ilkelere uyulmadan gerekçesiz hüküm kurulması,
2) Suçun, 5560 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 19.12.2006 tarihinden önce 14.06.2005 tarihinde işlenmesi ve müştekinin adli muayene raporlarına göre ateşli silahla oluşan femur açık parçalı kırığı ile tibia-fibula fraktürünün yaşamını tehlikeye sokmadığı, hayat fonksiyonlarını ağır (6) derecede etkileyecek nitelikte olduğunun belirtilmesi karşısında, 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi hükmü gereğince, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve eyleme uyan 5560 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 5237 sayılı TCK’nin 87/3 ve 62. maddeleri ile 5560 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 87/3 ve 62. maddeleri ayrı ayrı denetime imkan verecek şekilde uygulanıp, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle sanık lehine bulunan yasa belirlenerek, bu yasanın uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,
3) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkum edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına karar verilmemesi,
4) Sanık hakkında 6136 Sayılı Kanuna muhalefet suçundan temel para cezasının gün adli para cezası olarak tayin edilip uygulamanın buna göre yapılması gerekirken yazılı biçimde doğrudan adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.