YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/11200
KARAR NO : 2018/6212
KARAR TARİHİ : 05.04.2018
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, sanık hakkında katılan …’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sınırlı olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;
1) Sanık … hakkında katılanlar … ve … ile müşteki …’ye karşı görevi yaptırmamak için direnme ve kamu görevlisine hakaret suçları ile mağdur …’ya karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık hakkında mağdur …’ya karşı kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken, uygulanma koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK’nin 86/3-c maddesinin de uygulama maddesi olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edildiğinden ve yine sanık hakkında hakaret suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK’nin 125/4. maddesi uygulandıktan sonra TCK’nin 43/2. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
2) Sanık … hakkında katılan …’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesi gereğince belirlenen “1 yıl” hapis cezası üzerinden TCK’nin 86/3-c maddesi gereğince yarı oranında artırım yapıldığında cezanın “1 yıl 6 ay” yerine “2 yıl” olarak hatalı hesaplanması ve devamındaki indirim ve artırım maddelerinin bu ceza miktarı üzerinden uygulanması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, sanık hakkında TCK’nin 86/3-c maddesinin uygulandığı fıkradan “2 yıl” ibaresi çıkartılarak yerine “1 yıl 6 ay” ibaresinin eklenmesi, yine sanık hakkında TCK’nin 87/3. maddesinin uygulandığı fıkradan “2 yıl 6 ay” ibaresi çıkartılarak yerine “1 yıl 10 ay 15 gün” ibaresinin eklenmesi ve yine TCK’nin 62. maddesi uygulanarak sonuç cezanın bulunduğu fıkradan “2 yıl 1 ay” ibaresi çıkartılarak yerine “1 yıl 6 ay 22 gün” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.