YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/11399
KARAR NO : 2018/5392
KARAR TARİHİ : 27.03.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Katılan sanık müdafiinin temyiz dilekçesi içeriğinden; katılan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümleri ile birlikte sanık … hakkında kurulan hükümlere karşı ”katılan sıfatıyla” aleyhe temyiz isteminde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Katılan …’ın aşamalarda değişmeyen beyanlarında, olay tarihinde sanıkla karşılıklı kavga ettiklerini ve kavga bittikten sonra aracına binerek olay yerinden ayrıldığını, sanığın ise aracıyla, kendi aracını takip ettiğini ve kasıtlı olarak aracına arka tampon kısmından iki defa vurarak zarar verdiğini ifade ettiği, 30.05.2013 tarihli tutanakta, ”… plaka sayılı aracın arka tampon sağ ve sol kısmında çizikler ve plakanın eğilmiş olduğunun” tespit edilmesi karşısında; suçun yasal unsurlarının oluşmadığından söz edilerek yetersiz ve yanlış gerekçe ile mala zarar verme suçundan yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
2) 5271 sayılı CMK’nin 253/3. maddesinin 2. cümlesine göre; “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması halinde uzlaşma hükümleri uygulanmaz” hükmü dikkate alındığında, suç tarihinde 5237 sayılı TCK’nin 151/1. cümlesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun uzlaştırma kapsamında olmadığı, bu suçla birlikte işlenen sanık … için TCK’nin 86/1. maddesi ve katılan sanık … için TCK’nin 86/2. maddelerinde düzenlenen kasten yaralama suçlarının da bu nedenle uzlaştırma kapsamında olmadığı, ancak 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle mala zarar verme suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı gözetildiğinde, katılan sanık ile sanık arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için tüm suçlar yönünden dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılama devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
3) Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “sanıklardan eşit olarak” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.