YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/11515
KARAR NO : 2018/5735
KARAR TARİHİ : 29.03.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Her ne kadar dosya arasında sanığa ceza infaz kurumunda tebliğ yapıldığına dair imzalı tutanak bulunmasa da; ceza infaz kurumunun üst yazısı ve sanığın temyiz dilekçesi birlikte değerlendirildiğinde temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
1-5271 sayılı CMK’nin 231/5. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün CMK’nin 231/11. maddesi gereğince, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde açıklanabilmesi için, usulüne uygun şekilde sanığın duruşmaya çağrılması gerektiği halde, sanığın daha önce bildirdiği adresine duruşma gününü içeren davetiye çıkarıldığı ve aynı konutta ikamet eden …’a 03.11.2014 tarihinde tebliğ edildiği ancak Uyap sorgusundan sanığın 08.10.2014 tarihi itibariyle cezaevine girdiği anlaşıldığından sanığın usulüne uygun şekilde duruşmadan haberdar edilmeden yazılı şekilde hükmün açıklanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
2-Sanığın denetim süresinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanmasına karar verilirken açıklanan hükümde, Anayasa’nın 141/3, 5271 sayılı CMK’nin 34 ve 230. maddeleri ile Ceza Genel Kurulunun 05/05/2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararı gereğince mahkemenin gerekçeli kararında iddia, savunma, tanık beyanları ve diğer deliller somut olarak açıklanarak suçun öğeleri, kanıtlandığı kabul edilen olaylar denetime elverişli şekilde gösterilerek ve deliller tartışılarak, mahkemenin ulaştığı sonucun sanık, mağdur, Cumhuriyet savcısı ve diğer okuyan herkesi tatmin edici nitelikte olması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve yetersiz gerekçe ile karar verilerek, 5271 sayılı CMK’nin 231/11. ve 232/6. maddelerine aykırı davranılması,
3-Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.