YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/11746
KARAR NO : 2018/6011
KARAR TARİHİ : 03.04.2018
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Mağdur …’ın, sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Mağdurun sanık …’dan şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında, katılan sıfatı bulunmayan mağdurun hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından mağdurun temyiz isteminin 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunun 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
2) Sanık …’ın, mağdur …’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) Eskişehir Devlet Hastanesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanı Dr. Berkant Yelken tarafından düzenlenen ve hükme esas alındığı anlaşılan 04.02.2015 tarihli raporda, sanığın “Anksiyete ve Depresif Bozukluk tanısı ile tedavi gördüğü ve en az ayda bir düzenli psikiyatrik kontrolünün gerektiği”nin bildirilmesi, devamında sanığın durumu TCK’nin 32. maddesi kapsamında değerlendirilerek “Ceza ehliyeti tamdır.” şeklinde görüş belirtilmesi karşısında, sanığın yargılamaya konu eylem yönünden 5237 sayılı TCK’nin 32/1-2. maddesi kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği hususunda, tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden ya da Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu’ndan rapor aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözardı edilmesi,
b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.