YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/12056
KARAR NO : 2018/6333
KARAR TARİHİ : 09.04.2018
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Katılan sanık … müdafiinin temyiz dilekçeleri içeriğinden, sanık … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünü sanık müdafii sıfatıyla, sanık … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünü ise katılan vekili sıfatıyla, katılan sanık … müdafiinin temyiz dilekçeleri içeriğinden sanık … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerini sanık sıfatıyla temyiz ettikleri anlaşılmakla, bu kapsamda yapılan temyiz incelemesinde;
1)Sanık … hakkında katılan …’e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Tayin edilen adli para cezasının tür ve miktarına göre, hükmün 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 6217 sayılı Kanunun 26/1. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gözetilerek CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2)Sanık … hakkında katılan …’e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ve sanık … hakkında katılan …’e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin katılan sanık … müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Katılan … vekilinin sanık … hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz itirazının, suçun vasfına yönelik olduğu böylece hükmün temyizi kabil olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;
Sanık …’in, katılan …’i hem duyu veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine hem de yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak şekilde kasten yaraladığı olayda; birden fazla nitelikli halin ihlali ile atılı suçu işleyen sanık … hakkında, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin
gözetilmemesi ve ilk haksız eylem sanık …’den kaynaklandığı halde sanık lehine TCK’nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından ve yine Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus sanık … hakkında infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanık … müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
3)Sanık … hakkında mağdur …’e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık lehine haksız tahrik nedeni sayılabilecek mağdurdan kaynaklanan haksız bir fiil bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki (1) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a)Mağdur …’in, iş yerine yaralı olarak gelen katılan … ile sanık arasındaki kavgayı ayırmak için araya girdiğini, katılan …’in sanığın başına demir sopa ile vurması üzerine, sanığın bıçağı salladığını, kendisine isabet ettiğini belirtmesi ve tanık …’ın mağdurun beyanını doğrulaması karşısında, olası kast hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı TCK’nin 21/2. maddesinin sanık lehine uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışılmaması,
b)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.