Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2017/12317 E. 2018/6187 K. 05.04.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/12317
KARAR NO : 2018/6187
KARAR TARİHİ : 05.04.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık … hakkında müşteki …’e karşı işlediği kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,
02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 35.maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanunun 254.maddesinin 1.fıkrasında yapılan değişiklikle ilgili olarak; TCK’nin 86/2.maddesi yeni düzenleme ile uzlaşma kapsamına alınan bir madde olmayıp değişiklik öncesinde de uzlaşma kapsamında bir madde olduğundan ve tarafların soruşturma aşamasında uzlaşmayı kabul etmedikleri anlaşıldığından tebliğnamenin bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Oluşa dosya içeriğine ve tanık Ümit’in beyanlarına göre sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanma şartları oluşmadığı halde TCK’nin 29. maddesinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,
2- Sanık … hakkında müşteki …’e karşı işlediği kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,
Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Oluşa dosya içeriğine ve tanık …’in beyanlarına göre sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanma şartları oluşmadığı halde TCK’nin 29. maddesinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, tekerrüre esas alınan Eskişehir 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 09/11/2010 tarih 2010/65-2010/338 E-K sayılı ilamında belirtilen suçu, sanığın 18 yaşından küçükken işlediği ve tekerrüre esas alınamayacak nitelikte olduğu, sanığın başkaca tekerrüre esas ilamı olmadığı gözetilmeden, sanık hakkında TCK’nin 58. maddesinin uygulanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, ”hükümden tekerrür uygulanmasına dair fıkranın çıkartılması suretiyle” hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
3- Sanık … hakkında mağdur …’e karşı işlediği kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,
5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesinde belirtilen seçimlik cezalardan hapis cezasının seçilmesi nedeniyle;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, tekerrüre esas alınan Eskişehir 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 09/11/2010 tarih 2010/65-2010/338 E-K sayılı ilamında belirtilen suçu, sanığın 18 yaşından küçükken işlediği ve tekerrüre esas alınamayacak nitelikte olduğu, sanığın başkaca tekerrüre esas ilamı olmadığı gözetilmeden, sanık hakkında TCK’nin 58. maddesinin uygulanması,
b) Sanık mağdura karşı eylemini silahtan sayılan ayna ile gerçekleştirdiği halde hakkında TCK’nin 86/3-e maddesinin uygulanmaması,
c) Oluşa dosya içeriğine ve tanık Ümit’in beyanlarına göre sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanma şartları oluşmadığı halde TCK’nin 29. maddesinin uygulanarak eksik ceza tayin edilmesi,
d) Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi gereğince ceza süresi yönünden kazanılmış hakkı saklı tutulmak suretiyle BOZULMASINA, 05/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.