Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2017/13475 E. 2018/6221 K. 05.04.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/13475
KARAR NO : 2018/6221
KARAR TARİHİ : 05.04.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanıklar hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince kararların temyiz kabiliyeti olmadığından, ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
2) Sanıklar …, … ve … hakkında müşteki … karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar … ve … hakkında müşteki Yolcu’ya karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
a) Müştekilerin hem hayati tehlike geçirecek hem de orta (2.) derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığının anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken TCK’nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi ve TCK’nin 61. maddesi dikkate alınarak alt hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,
b) Oluşa, tüm dosya içeriğine ve 29.08.2008 tarihli olay yeri tespit tutanağına göre; önceye dayalı husumet bulunan taraflar arasında olay tarihinde müştekilerin hayvanlarının sanıkların merasına girmesi nedeniyle çıkan tartışmanın karşılıklı kavgaya dönüştüğü olayda, her iki grubun da ilk haksız hareketi karşı tarafın yaptığını beyan ettikleri görüldüğünden, ilk haksız hareketin hangi taraftan kaynaklandığı belirlenmeye çalışılıp, sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının karar yerinde tartışılmaması,
Kabule göre de;
c) Sanık hakkında hükümler kurulurken, 5237 sayılı TCK’nin 86/1. 86/3-e, 86/1-d-son maddeleri uyarınca hükmolunan “5 yıl” hapis cezası üzerinden, TCK’nin 62. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim yapıldığında cezanın “4 yıl 2 ay ” yerine “4 yıl 6 ay ” hapis olarak belirlenmesi, d) Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri uygulanarak verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının, TCK’nin uyarınca 87/1-d maddesi gereğince bir kat artırılması ile 2 yıl 12 ay hapis cezasına çıkartılması gerekirken, 3 yıl hapis cezası olarak uygulanması e) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesi gereğince hak yoksunları uygulanırken, Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmî Gazete’de yayınlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas – 2015/85 Kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulması kaydıyla 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.