YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/15870
KARAR NO : 2018/11171
KARAR TARİHİ : 20.06.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER : Mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanıklar …, ve …hakkında mağdurlar … ve…’i kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;
Oluşa, tarafların aşamalardaki iddia ve savunmalarına, mağdurların yaralanmalarının niteliğine ve tüm dosya kapsamına göre; tüm sanıkların aynı fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek mağdurları kasten yaraladıkları anlaşılmakla, mahkemenin mahkumiyete ilişkin kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin sanık …’ın mağdur …’e karşı eylemi yönünden bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas -2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık … müdafiinin, sanıklar Mehmetzeki ve Kenan’ın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA,
2) Sanık … hakkında mağdurlar … ve …’i kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;
Oluşa, tarafların aşamalardaki iddia ve savunmalarına, mağdurların yaralanmalarının niteliğine ve tüm dosya kapsamına göre; tüm sanıkların aynı fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek mağdurları kasten yaraladıkları anlaşılmakla, mahkemenin mahkumiyete ilişkin kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin sanığın mağdur …’e karşı eylemi yönünden bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Kars Sulh Ceza Mahkemesinin 15.02.2003, 2003/94 Esas – 2003/155 Karar sayılı mahkumiyet ilamı ile verilen 765 sayılı TCK’nin 456/4, 457/1 ve 647 sayılı Kanunun 6. maddesi gereğince erteli 462.380 TL para cezasına dair mahkumiyetinin 1412 sayılı CMUK’un 305/1.1 maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı maddenin son fıkrası uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın tekerrüre esas olabilecek başka ilamının da bulunmadığının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık vasisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından tekerrür uygulamasına ilişkin bölümünün çıkarılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.06.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.