YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/17338
KARAR NO : 2018/11682
KARAR TARİHİ : 27.06.2018
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyete dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Mağdurun beyanı ile uyumlu doktor raporu ve tanık beyanlarına göre sanığın eylemini silahtan sayılan kesici bir cisim ile işlediği sabit olduğu halde, 5237 sayılı TCK’nin 86/3-e maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından ve yine Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Kemik kırığına neden olan yaralama eyleminde; TCK’nin 86/1. maddesine göre belirlenen temel cezanın, TCK’nin 87/3. maddesine göre kemik kırığının hayati fonksiyonlara etkisi nazara alınarak temel cezanın yarısına kadar artırılabileceğine dair düzenleme karşısında, meydana gelen kırığın hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2) derece olduğu anlaşılmakla, temel cezanın TCK’nin 87/3. maddesine göre (¼) oranında artırılması orantılı kabul edildiğinden tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; Ancak;
Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, 5275 sayılı Kanunun 108/2 ve 5237 sayılı TCK’nin 58/7.maddeleri dikkate alınarak, tekerrüre esas mahkûmiyetlerden en ağır cezayı içeren Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/10/2008 kesinleşme ve 26.04.2014 yerine getirme tarihli 2008/241 (E) ve 2008/332 (K) sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeksizin, Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/271 (E) ve 2009/849 (K) sayılı ilamının tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama gerektirmediğinden 1412 Sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince hükmün hüküm fıkrasının tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısmının karar metninden çıkarılarak yerine “Sanığın sabıka kaydına esas Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/10/2008 kesinleşme ve 26.04.2014 yerine getirme tarihli 2008/241 Esas ve 2008/332 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK’nin 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, mükerrir olan sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, tekerrür esas alınan ceza açısından kazanılmış hak nedeniyle 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi yönünden Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/271 Esas ve 2009/849 Karar sayılı ilamı nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesine karar verilmesi” şeklinde eklenmesi suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.