YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/17857
KARAR NO : 2018/11600
KARAR TARİHİ : 26.06.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık … hakkında katılana karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık hakkında karşılıklı tartışma sırasında tartışmanın kim tarafından başlatıldığının kesin olarak tespit edilememesi nedeni ile tahrik hükümlerinin uygulanmasında 5237 sayılı TCK’nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesine uygun olarak (1/4) oranında indirim yapılması yerine yazılı şekilde (1/2) oranında indirim yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından ve yine Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2) Sanık … hakkında katılana karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık hakkında karşılıklı tartışma sırasında tartışmanın kim tarafından başlatıldığının kesin olarak tespit edilememesi nedeni ile tahrik hükümlerinin uygulanmasında 5237 sayılı TCK’nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesine uygun olarak (1/4) oranında indirim yapılması yerine yazılı şekilde (1/2) oranında indirim yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından ve yine Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 05.10.2004 tarih, 2004/169 Esas – 2004/299 Karar sayılı mahkumiyet kararında, sanığın suç tarihi itibariyle 18 yaşını doldurmamış olduğu, bu nedenle 5237 sayılı TCK’nin 58/5. maddesi gereğince söz konusu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı; bunun yerine sanığın adli sicil kaydında yer alan ve daha hafif ceza içeren, Diyarbakır 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 25.12.2012 tarih, 2011/867 Esas – 2012/710 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas olduğunun gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükmün tekerrüre ilişkin fıkrasından “Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 05.10.2004 tarih, 2004/169 Esas – 2004/299 Karar sayılı ilamı ile verilen 8 yıl 4 ay hapis cezası nedeniyle mükerrir olduğu” ibaresi çıkartılarak yerine “Diyarbakır 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 25.12.2012 tarih, 2011/867 Esas – 2012/710 Karar sayılı ilamı ile verilen 10 ay hapis cezası nedeniyle mükerrir olduğu” cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.