Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2017/1895 E. 2017/15632 K. 29.11.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/1895
KARAR NO : 2017/15632
KARAR TARİHİ : 29.11.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyete, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Yokluğunda verilen kararın sanığa Tebligat Kanunu 21. maddeye göre tebliğ edildiği 04/11/2014 tarihinde sanığın sincan T Tipi Kapalı Cezaevinde bulunduğu UYAP kayıtlarından anlaşıldığından temyiz süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;
1) Sanık … hakkında katılanı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik temyiz incelemesinde;
Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı başvurulacak yasa yolu 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesinde hiçbir istisna öngörülmeksizin itiraz olduğu belirtilmekle, itiraz merci tarafından incelenerek karar verilmek üzere temyizen incelenmeyen dosyanın mahalli mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2) Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelemesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) Sanığın kız kardeşini rahatsız ettiğini savunduğu müşteki Alper ile suç tarihinde karşılaştıklarında aralarında bu konuda çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü olayda tanıklar Emrah ve Mehmet’in soruşturma aşamasındaki anlatımlarına göre müştekinin bıçak çekerek sanığı yaralamaya çalışması üzerine sanığın atılı suçu işlediğinin anlaşılmasına ve kabulün de bu yönde olmasına göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
b) Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.