YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/20960
KARAR NO : 2018/654
KARAR TARİHİ : 22.01.2018

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine dair

Dairemizin suça sürüklenen çocuk … hakkındaki mağdur …’i basit yaralamadan 13.11.2017 gün ve 2017/14482 Esas, 2017/14620 Karar sayılı ONAMA kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 18.12.2017 tarih, KD-2015/223538 sayılı itiraznamesi ile;
“Suça sürüklenen çocuk hakkında, mağdur …’e yönelik kasten yaralama suçunun uzlaşmaya tabi olması nedeniyle CMK’nun 253-254. maddelerindeki uzlaşma hükümlerinin uygulanarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayini gerekmesi nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmesi” gerektiğinden bahisle ONAMA kararının kaldırılarak hükmün BOZULMASI gerektiği belirtilmek suretiyle Dairemizin ONAMA kararının kaldırılması talebiyle dosyanın, 05.07.2012 tarihinde Resmi Gazete yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı yasanın 99. maddesiyle ile 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. bentler hükmü uyarınca itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Mağdur …’ın basit nitelikte yaralandığı olayda diğer mağdur …’u da sabit ize neden olacak şekilde yaralayan suça sürüklenen çocuğun, …’a yönelik olan eyleminin CMK’nin 253/3. maddesinin son cümlesi gereğince uzlaşma kapsamında bulunmadığından Dairemizin anılan kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın yerinde görülmeyen 18.12.2017 tarih, KD-2015/223538 sayılı itirazının REDDİ ile 5271 sayılı CMK’nin 308/2. fıkrası uyarınca suça sürüklenen çocuğun mağdur …’a yönelik eyleminden Dairemizin 13.11.2017 gün ve 2017/14482 Esas, 2017/14620 Karar sayılı onama kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu’na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE 22.01.2018 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

CMK’nin 253/3. Maddesinin 2. Cümlesine göre; “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmış olması halinde deuzlaşma hükümleri uygulanmaz” şeklindeki hükmünün aynı mağdura yönelik işlenen suçlarda uygulama imkanının bulunduğu, CMK’nin 253/7. Maddesi ve 255. Maddesi de dikkate alındığında; farklı mağdura yönelik işlenen suçlarda uygulama imkanı bulunmadığından, yani uzlaşma kapsamında olan bir suç ile uzlaşma kapsamında olmayan suç farklı mağdurlara karşı işlenmiş ise; uzlaşma kapsamında olan suçtan sanığın uzlaştırma kurumundan yararlanması gerektiği, bunu yasaklayan bir hükmün olmadığı, olayımızda da suça sürüklenen çocuğun mağdur …’a yönelik eyleminin uzlaşma kapsamında bulunması karşısında, suça sürüklenen çocuk ile meğdur… arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. Ve 254. Maddeleri ve 5237 sayılı TCK’nin 7/2. Maddesi gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinden, mağdur …’ı basit nitelikte yaralamadan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itirazının kabul edilerek önceki onama kararının kaldırılması ve “hükmün bozulması”na karar verilmesi gerekirken itirazın reddine kararı veren çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.

.