YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/2354
KARAR NO : 2017/14726
KARAR TARİHİ : 15.11.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Hükmün açıklanmasına neden olan 5237 sayılı TCK’nin 151/1 maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçunun, hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253.maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma kapsamına alınmış olması gözetilerek, mahkemesince uzlaştırma yapılıp yapılmadığı araştırılarak, anılan suç yönünden uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Kabule göre de ;
2)Sanığın kasten yaralama eylemini 5237 sayılı TCK’nin 6/1-f maddesince silahtan sayılan telsiz ile işlediğinin anlaşılmasına göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/3-e maddesinin uygulanması ihtimaline karşı 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi hükmü gereğince ek savunma hakkı tanınarak, sanık hakkında TCK’nin 86/3-e maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
3)Sanığa şartları gerçekleşmediği halde 5237 sayılı TCK’nin 86/3-d maddesinin uygulanması,
4)Olayda ilk haksız hareketin kimden geldiği tespit edilemediğinden sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
5)Sanık ve müdafiinin son oturumda lehe hükümlerin uygulanması talebine karşılık 5237 sayılı TCK’nin 62.maddesinin tatbiki konusunda olumlu yada olumsuz bir karar verilmemesi,
6)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş,sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydı ile 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 15/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.