YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/2694
KARAR NO : 2017/15539
KARAR TARİHİ : 28.11.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK’nin 58/3. maddesi uyarınca TCK’nin 86/2. maddesinde belirtilen seçenek cezalardan hapis cezasının tercih edilmesine rağmen, hükmedilen hapis cezasının TCK’nin 50/2. maddesine aykırı olarak adli para cezasına çevrilmesi,
Kabule göre de;
2) 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının sadece kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olduğu ve yine TCK’nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin ancak hürriyeti bağlayıcı cezaya hükmedilmesi halinde uygulanabileceği gözetilmeden, mahkemece adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükmü hakkında TCK’nin 53 ve 58 maddelerinin uygulanması,
3) 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde; “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin, katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28/11/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.