YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/4026
KARAR NO : 2017/15522
KARAR TARİHİ : 28.11.2017
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
MAĞDUR SANIK : …
HÜKÜM : Beraate, mahkumiyete dair
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü.
1) Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Kovuşturma aşamasında 08/12/2009 tarihli duruşmada sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçen mağdurun katılma hakkı olmadığı ve katılan sıfatını almayan mağdurun temyiz hakkı bulunmadığından, mağdur vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2) Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Mağdur babasını 5237 sayılı TCK’nin 6/1-f maddesi uyarınca silahtan sayılan odun parçası ile yaralayan sanık hakkında, TCK’nin 86/2. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, alt sınırdan uzaklaşmak gerektiği halde asgari hadden ceza verilmesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
İlk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilememesi nedeni ile sanık hakkında tahrik hükümlerinin uygulanmasında TCK’nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesi gereğince (1/4) oranında indirim yapılması gerekirken (1/2) oranında indirim yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın tekerrüre esas alınan Giresun Ağır Ceza Mahkemesi’nin 18/05/2006 tarih ve 2006/112 Esas ve 2006/198 Karar sayılı ilamındaki diğer bir müştekiye yönelik nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan verilen “2 yıl 1 ay hapis cezası” suç tarihinden önce kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas olmasına rağmen, aynı ilamdaki bozulduğu ve suç tarihinden sonra kesinleştiği için tekerrüre esas olmayan “8 Yıl 4 Ay hapis cezasına” ilişkin mahkumiyet hükmünün 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple, 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince hükmün (F) bölümünün tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin (7-a) paragrafındaki “8 yıl 4 ay hapis cezası” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “2 yıl 1 ay hapis cezası” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.