YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/781
KARAR NO : 2017/15533
KARAR TARİHİ : 28.11.2017
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Beraatlere, mahkumiyetlere dair
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Katılanlar Hamide ve Tunahan vekillerinin 22/10/2014 tarihli dilekçesi içeriğine göre vaki temyiz talebinin sanık … hakkında tehdit suçundan verilen beraat hükmüne hasredildiği belirlenerek yapılan incelemede;
1) Sanık … hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının tür ve miktarı itibariyle verilen hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde gereğince kesin nitelikte olup temyizi mümkün olmadığından, sanık … müdafiinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2) Sanık … hakkında katılan …’yi kasten yaralama suçundan, sanık … hakkında katılanlar Mehmet Ali, Hakan ve Süleyman’a yönelik hakaret ve tehdit suçlarından, sanık … hakkında katılan …’a yönelik tehdit suçundan verilen beraat kararlarına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanıklar hakkında beraat kararları verilirken uygulama maddesi olan 5271 sayılı CMK’nin 223/2-e maddesinin gösterilmemesi, mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edildiğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılanlar Mehmet Ali, Hakan ve Süleyman vekilleri ile katılan … vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
4) Sanıklar …, … ve … haklarında müşteki Suat’ı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
5) Sanık …’ın katılan …’ye yönelik tehdit suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Oluşa, katılanın soruşturma aşamasındaki iddiası ile uyumlu tanıklar …..ve …’ın anlatımlarına ve dosya içeriğine göre, sanığın üzerine atılı tehdit suçunun sübuta erdiği ve sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan … vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeple 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.