YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/9660
KARAR NO : 2018/6213
KARAR TARİHİ : 05.04.2018
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı, mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık … hakkında katılan …’a karşı kasten yaralama suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının ve katılanın temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın eyleminin meşru müdafaa kapsamında kaldığının kabulü karşısında, 5271 sayılı CMK’nin 223/2-d maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükmün 2 numaralı fıkrasından “ceza verilmesine yer olmadığına,” ibaresi çıkartılarak yerine “ve CMK’nin 223/2-d maddesi gereğince beraatine,” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2) Sanık … hakkında katılan …’ya karşı kasten yaralama ve tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;
a) Yargılama sırasında ve karar tarihinde, başka suçtan aynı yargı çevresi içinde bulunan Antalya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan sanığın, duruşmalardan bağışık tutulması yönünde talebinin olmadığı ve bu yönde herhangi bir karar verilmediği halde, duruşmalara getirtilmeden ya da Segbis sisteminden faydalanılmadan yokluğunda yargılama yapılarak hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 194. ve 196/1. maddelerine aykırı davranılarak sanığın savunma hakkının kısıtlanması,
Kabule göre de;
b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.