Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2018/10419 E. 2019/5730 K. 19.03.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/10419
KARAR NO : 2019/5730
KARAR TARİHİ : 19.03.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Sanığın cezai ehliyet durumu dikkate alınarak, hakkında akıl hastalığı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 32. maddesinin uygulanması karşısında, sanık müdafiin yokluğunda savunması alınarak karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nin 150/2. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,
Kabule göre de;
2) Sanığın akıl hastalığı nedeniyle yargılamaya konu eylem yönünden 5237 sayılı TCK’nin 32/1. maddesi kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği hususunda, tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesi sağlık kurulundan, üniversite hastanelerinin ruh sağlığı ve hastalıkları ana bilim dalı başkanlıklarında usulüne göre teşkil edilmiş heyetten ya da Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan rapor aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yöntemince rapor aldırılmadan Diyarbakır Selahaddin Eyyübi Devlet Hastanesi Psikiyatri uzmanından alınan tek hekim raporu esas alınarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
3) Akıl hastası olduğu kabul edilen sanığın atılı eylemi işlediğinin sabit olması durumunda, TCK’nin 32/1. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve TCK’nin 57/1. maddesi gereğince akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirine hükmedilmesi gerektiği, aksi takdirde sanığın beraatine karar verilmesi gerekeceği cihetle; sanığın eylemi ile ilgili deliller takdir ve tayin edilmeden, eyleminin sübuta erip ermediği tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,
4) Akıl hastası olduğu kabul edilerek ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen ve güvenlik tedbiri uygulanması gereken sanığa, 5271 sayılı CMK’nin 325/1. maddesi uyarınca yargılama giderlerinin yükletilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yargılama giderinin kamu üzerinde bırakılması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.