Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2018/2401 E. 2018/17681 K. 19.11.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/2401
KARAR NO : 2018/17681
KARAR TARİHİ : 19.11.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Sanığın adli sicil kaydında yer alan …. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/94 Esas, 2012/33 Karar sayılı ilamı ile kasten yaralama suçundan verilen 2.000 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün 1412 sayılı CMUK’un 305/1-1 maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı maddenin son fıkrası uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeksizin, sanık hakkında anılan ilam nedeniyle TCK’nin 58/3. maddesi uyarınca TCK’nin 86/2. maddesinde öngörülen seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edildiğinin belirtilmesi,
2) Katılan …’ın aşamalarda değişmeyen sanığın kafasına mavi renkli çekiç ile vurduğuna dair beyanı ile uyumlu … Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 19.02.2013 tarihli raporunda tarif edilen “..saçlı deride sağ yan tarafta 1 cm. lik cilt cilt altı kesisi” şeklindeki bulgu karşısında, sanığın eylemini silahtan sayılan çekiç ile işlediği sabit olduğu halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/3-e maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,
3) Kim tarafından başlatıldığı kesin olarak tespit edilemeyen kavgada, sanığın da katılanın eylemi neticesinde adli raporunda belirtildiği şekilde yaralanmış olması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi uyarınca asgari oranda haksız tahrik indiriminin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
4) Sanık hakkında, “Akyurt Sulh Ceza Mahkemesinin 2004/37 Esas, 2004/117 Karar sayılı ilamının silinme şartı gerçekleştiğinden tekerrüre esas alınmadığı, Akyurt Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/94 esas, 2012/33 karar, 23.03.2012 kesinleşme tarihli dosyasının tekerrüre esas alındığı, sanık ilk defa mükerrir olduğu” belirtildiği halde, aynı paragrafın devamında “sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimleri ve denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına” karar verilmesi suretiyle hükmün karıştırılması,
-1-

Kabule göre de;
5) 22.11.2013 tarihli celsede lehine olan hükümlerin uygulanmasını talep eden sanık hakkında, hükmedilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nin 50. maddesinde öngörülen adli para cezası dışında diğer seçenek tedbirlerden birine çevrilip çevrilmeyeceği hususunun tartışılmaması,
6) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 19.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.