YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/4322
KARAR NO : 2018/11664
KARAR TARİHİ : 27.06.2018
Kasten yaralama suçundan müşteki şüpheli … ile kasten yaralama, tehdit ve hakaret suçlarından müşteki şüpheli … haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda Gölbaşı Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 16/08/2017 tarihli ve 2017/2684 soruşturma, 2017/789 Esas, 2017/661 sayılı iddianamenin, müşteki şüpheli …’in üzerine atılı basit yaralama, tehdit ve hakaret suçlarının uzlaştırmaya tabi olmasına rağmen uzlaştırma işlemleri yapılmaksızın düzenlenmesi nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 174/1-c maddesi gereğince iadesine dair Gölbaşı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/09/2017 tarihli ve 2017/398 iddianame değerlendirme sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile iddianamenin iadesi kararının kaldırılmasına ilişkin Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 31/10/2017 tarihli ve 2017/1007 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 08.05.2018 tarih ve 2018/2054 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.05.2018 tarih ve 2018/44830 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, Gölbaşı Cumhuriyet Başsavcılığınca 5271 sayılı Kanunun 253/3. maddesinde yer alan “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması halinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz” şeklindeki hüküm gereğince, müşteki şüphelilerden …’in silahla kasten yaralama eylemi uzlaştırma kapsamında bulunmadığından iddianamenin iadesi kararına yapılan itirazın kabulü ile iade kararının kaldırılmasına karar verilmiş ise de,
5271 sayılı Kanunun 174/1-c maddesinde yer alan “Ön ödemeye veya uzlaşmaya tabi olduğu soruşturma dosyasından açıkça anlaşılan işlerde ön ödeme veya uzlaşma usulü uygulanmaksızın düzenlenen İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir“ şeklindeki düzenleme karşısında, soruşturma dosyası kapsamı itibariyle müşteki şüpheli …’in üzerine atılı kasten yaralama, tehdit ve hakaret suçlarının uzlaşmaya tabi olduğu, taraflara soruşturma aşamasında uzlaştırma işlemi yapılmadığı, suç ve cezaların şahsiliği prensibi gereğince mağdura yönelik bir başka şüpheli tarafından işlenen suçlar açısından şüpheli mağdur ilişkisinin gözetilmesi gerektiği, bir şüphelinin üzerine atılı suç uzlaştırmaya tabi değilse, diğer şüphelinin üzerine atılı suçun da uzlaştırmaya tabi olsa bile uzlaştırma işlemlerinin gerçekleştirilmemesi şeklindeki genellemenin uzlaştırma müessesesinin getiriliş amacına aykırı olduğu, uzlaştırma işleminin her bir mağdur ve şüpheli yönünden ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiği, bu nedenlerle iddianamenin iadesi kararının yerinde olduğu cihetle, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Kanun yararına bozma isteminin kapsamına, talebin niteliğine göre; 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 31. maddesi ile değişik Yargıtay Kanununun 14. maddesi ve 21.02.2018 tarihli ve 30339 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2018 gün ve 2018/1 sayılı kararının “Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümüne İlişkin Ortak Hükümler” kısmı uyarınca Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesine ait olduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE ve dosyanın incelenmek üzere ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE, 27.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.