YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/4323
KARAR NO : 2018/11663
KARAR TARİHİ : 27.06.2018
Kasten basit yaralama suçundan sanık …’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2,29, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi uyarınca sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına ilişkin Ünye Asliye Ceza Mahkemesinin 26/03/2013 tarihli ve 2012/446 Esas, 2013/228 sayılı kararını müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde 05/03/2017 tarihinde kasıtlı olarak işlemiş olduğu basit yaralama ve mala zarar verme suçlarından 02/11/2017 tarihinde kesinleşen Ünye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/10/2017 tarihli ve 2017/150 Esas, 2017/538 sayılı kararıyla mahkum edildiğinin ihbarı üzerine hükmün açıklanmasına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2, 29, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Ünye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/03/2018 tarih, 2017/605 Esas, 2018/154 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 17.05.2018 tarih ve 2018/4259 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.05.2018 tarih ve 2018/44821 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 253. maddesinin, gerek 02/12/2016 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile yapılan değişiklik öncesindeki haline, gerekse söz konusu değişiklik sonrası haline göre, basit kasten yaralama suçu uzlaşma kapsamında olduğu halde, müştekiye soruşturma aşamasında uzlaşma teklifinin yapılmadığı gibi, Ünye 1. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılamada da 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinin 6763 sayılı Kanunla değişik hükümleri gereğince işlem yapılmaksızın hükmün açıklanması ile sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 86/2. maddesinde düzenlenen basit yaralama suçunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 253. maddesinin 02/12/2016 tarihli 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değiştirilmeden önceki haline göre de uzlaşma kapsamında olup, anılan Kanun ile yapılan düzenlemenin yürürlüğe girdiği tarihten önce usulüne uygun olarak yapılan uzlaşma tekliflerinin geçerli olduğu, bu nedenle uzlaşma teklifi yapılmış dosyalarda yeniden uzlaşma teklifi yapılmasına gerek bulunmadığı, somut olayda soruşturma aşamasında mağdur ve sanığın uzlaşmak istemediklerini belirtmeleri karşısında, mahkemenin kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görülmeyerek kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, 27.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.