YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/4400
KARAR NO : 2019/120
KARAR TARİHİ : 08.01.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyetlere dair

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Akıl hastası olan sanığın zorunlu müdafii huzurunda sorgusu yapılmadan, sanık hakkında güvenlik tedbirine hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 147, 150 ve 191. maddelerine muhalefet edilmesi,
2) Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 08.06.2017 tarih ve 2835 sayılı Sağlık Kurulu raporunda; “28.02.2008 tarihinde işlediği isnat edilen yaralama fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayacak durumda olup, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli ölçüde azaldığı, 5237 sayılı kanunun 32 maddesinin 1. fıkrasından istifade edebileceği” belirtilen sanık hakkında anılan kanun maddesi uyarınca uygulama yapılarak, CMK’nin 223/3-a maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken, TCK’nin 32/2. maddesi uyarınca yanlış uygulama yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi,
Kabule göre,
3) Sanık … hakkında müşteki …’ı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünde; sanığa TCK’nin 87/1-son maddesi uyarınca ek savunma hakkı da verilmek suretiyle, TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza olarak verilen 1 yıl hapis cezasının TCK’nin 86/3-e maddesi uyarınca (½) oranında artırımı ile 1 yıl 6 ay hapis cezasına çıkartılması, akabinde bu cezanın TCK’nin 87/1-c maddesi uyarınca bir kat artırılması ile 2 yıl 12 ay hapis cezasına çıkartılması, ardından TCK’nin 87/1-son fıkrası uygulanarak 5 yıl hapis cezasına karar verilmesinden sonra sanığın sonuç cezasının 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası olarak belirlenmesi gerekirken, yanlış uygulama yapılması suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 08.01.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.