YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/4819
KARAR NO : 2018/19087
KARAR TARİHİ : 10.12.2018
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanıklar
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
1) Oluşa ilişkin taraf anlatımlarındaki farklılıklar ve olaya ilişkin tanığın bulunmadığının anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4 – 238 Esas – 367 Karar sayılı kararı ve bu kararla uyumlu ceza dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararları gözönüne alınarak ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespitine çalışıp, sanıklar … ve … hakkında 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun kararda tartışılmaması,
2) Şikayetçi Gülay Kara (Cede)’nın soruşturma aşamasında alınan, sanık …’ın kendisine TCK’nin 6/1.f-4 maddesine göre silahtan sayılan sopa ile vurduğuna ilişkin beyanı ve yaralanmasına ilişkin adli rapor karşısında, sanığın cezasında TCK’nin 86/3.e maddesine göre arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
3) Sanık …’ın tekerrüre esas alınan elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan İ… 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.05.2011 tarih ve 2010/773 Esas, 2011/375 Karar sayılı ilamı ile verilen mahkumiyeti ile ilgili olarak, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlülüğe giren 6352 sayılı Kanun’un geçici 2/2. maddesi ile “Abonelik esasına göre yararlanılabilen elektirik enerjisinin, suyun ve doğalgazın sahibinin rızası olmaksızın ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesi dolayısıyla bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla hakkında hırsızlık suçundan dolayı kovuşturma yapılan veya kesinleşmiş olup olmadığına bakılmaksızın hakkında hüküm verilen kişinin, bu Kanun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren altı ay içinde, zararı tamamen tazmin etmesi halinde, hakkında cezaya hükmolunmaz, verilen
ceza tüm sonuçlarıyla ortadan kalkar” hükmünün getirilmesi karşısında, tekerrüre esas alınan hükümlülük ile ilgili 6352 sayılı Kanun ile getirilen yeni düzenleme nedeniyle uyarlama yargılaması ve sanık tarafından ödeme yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında TCK’nin 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesine göre sanık …’ın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydı ile isteme uygun BOZULMASINA, 10.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.