YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/6367
KARAR NO : 2018/17573
KARAR TARİHİ : 15.11.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1)Mahkemece verilen 05.04.2007 tarih 2006/211 Esas – 2007/89 Karar sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesine ve Dairemizin 09.06.2010 tarihli ilamı ile CMK’nin 231. maddesi yönünden değerlendirilmesi gerekçesi ile sanık lehine bozulmasına karşın, bozmadan önceki hükümde sanık hakkında hükmolunan hapis cezalarının ertelenmesine karar verildiği halde, bozmadan sonraki hükümde hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nin 51. maddesi uyarınca ertelenmemesi suretiyle CGK’nin 09.02.2016 tarih 2014/71 Esas ve 2016/42 sayılı kararı gereğince sanığın kazanılmış hakkına dikkat edilmemesi suretiyle 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesine aykırı davranılması,
2)Sanığın aşamalarda, araç park yeri meselesinden çıkan kavgada kendisinin de yaralandığını belirtmesine, adli muayene raporundaki yaralanma bulguların da savunmasını doğrulamış olmasına, olayın başlangıcına ilişkin taraflar arasında birbirinden farklı beyanlar bulunmasına ve ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının belirlenemediğinde, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas 367 Karar sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Dairemizin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında da kabul edildiği üzere, şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
3)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.