Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2018/7440 E. 2018/19441 K. 12.12.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/7440
KARAR NO : 2018/19441
KARAR TARİHİ : 12.12.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece bozmaya uyularak verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Bozmadan önceki hüküm son bildirdiği “T.. Mah. T… Cd. S..Apt. No:1.. Merkez/Denizli” adresine usulüne uygun olarak tebliğ olunan ve hakkındaki hüküm temyiz edilmemekle kesinleşen hükümlü … Gökcen’in 09.03.2018 tarihli “yargılamasının yenilenmesi ve temyiz hakkının geri verilmesi taleplerinin ayrı ayrı reddine” ilişkin 10.04.2018 tarih ve 2009/222 Esas ve 2014/36 Karar sayılı ek kararın 03.05.2018 tarihinde hükümlüye tebliğ edilmesine karşın temyize konu edilmediği belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;
Kasten yaralama suçundan hapis cezasına hükmedilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesi uygulanmamış ise de, hak yoksunluğu kasıtlı suçtan verilen hapis cezasının kanuni sonucu olup, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilerek infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma sebebi yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Bozmadan önce verilen ve sadece sanık tarafından temyiz edilen 16.01.2014 tarihli kararda sanığın sonuç olarak “2 yıl 6 ay” hapis cezası ile mahkumiyetine karar verildiği ve karşı temyiz bulunmaması nedeniyle bu hususun 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozmadan sonra kurulan hükümde hatalı uygulama ile “3 yıl” hapis cezasına karar verilmesi suretiyle sanığa fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un

321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi uyarınca hükmün 1412 sayılı CMUK’un 326. maddesinin uygulandığı (7) numaralı hüküm fıkrasındaki “3 yıl” ibaresi çıkarılarak yerine “2 yıl 6 ay” ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.