YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/7711
KARAR NO : 2019/3796
KARAR TARİHİ : 25.02.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık … hakkında yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
a) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK’nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesine aykırı davranılması,
b) 19/06/2015 tarihli oturumda sarfedilen 150 TL bilirkişi ücretinin yargılama giderine eklenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,
2) Sanık … hakkında yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) Sanık …’in, sanık … ile birlikte fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek müşteki Murat’ı yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaraladıkları olayda, sanık …’in 5237 sayılı TCK’nin 37/1. maddesi yollaması ile TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,
b) Adli sicil kaydında tekerrüre esas olabilecek başka ilamı da bulunmayan sanık hakkında tekerrüre esas alınan Ankara 1. Çocuk Mahkemesinin 08/12/2010 tarihli 2009/222 Esas ve 2010/871 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun sanık 18 yaşından küçük iken işlenmiş olması nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 58/5. maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
c) 19.06.2015 tarihli oturumda sarfedilen 150 TL bilirkişi ücretinin yargılama giderine eklenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
d) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydı ile istem gibi BOZULMASINA,
3) Sanık … hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
a) Adli sicil kaydında tekerrüre esas olabilecek başka ilamı da bulunmayan sanık hakkında tekerrüre esas alınan Ankara 1. Çocuk Mahkemesinin 08.12.2010 tarihli 2009/222 Esas ve 2010/871 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun sanık 18 yaşından küçük iken işlenmiş olması nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 58/5. maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
b) 19.06.2015 tarihli oturumda sarfedilen 150 TL bilirkişi ücretinin yargılama giderine eklenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,
25.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.