YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/10150
KARAR NO : 2019/18933
KARAR TARİHİ : 17.10.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER : Mahkumiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının geri bırakılmasına dair karar

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık … hakkında kurulan hükme yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi gereği verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, aynı Kanun’un 231/12. maddesi ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13-12 sayılı kararı gereği itirazı kabil olup temyizinin mümkün bulunmadığı anlaşılmakla, temyizen incelenmeyen dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2) Sanık … hakkında yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;
Oluşa ve dosya içeriğine göre; karşılıklı yaralama şeklinde gerçekleşen olayda, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas – 367 sayılı Kararı uyarınca, TCK’nin 29. maddesi gereğince (¼) oranında haksız tahrik indirimi uygulanması gerekirken, yazılı şekilde (2/4) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından,
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
3) Sanık … hakkında yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;
UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kayıt örneğine göre, sanık …’ın mahkemenin hüküm tarihinden sonra, temyiz inceleme tarihinden önce 07.01.2016 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, sanık hakkında açılan kamu davası ile ilgili olarak 5237 sayılı TCK’nun 64/1. maddesinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.