YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/10374
KARAR NO : 2019/19591
KARAR TARİHİ : 04.11.2019

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Türkiye Cumhuriyeti Anayasa’nın 141/3 ve 5271 sayılı CMK’nin 34, 230 ve 289. maddeleri gereğince, hükmün gerekçesinde Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olarak ve hangi delile neden üstünlük tanındığı tartışılmadan, kararın dayandığı tüm deliller ile bu delillere göre mahkemenin ulaştığı sonuçların ne olduğu belirlenmeden, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirilmeler yapılmadan yazılı şekilde eksik ve yetersiz gerekçe ile karar verilerek 5271 sayılı CMK’nin 230. maddesine aykırı davranılması,
2) Katılanın yaralanmasına ilişkin Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesince düzenlenen 03.05.2010 tarihli adli raporda, katılandaki yaralanmanın ” künt ve sert bir cismin bir kez doğrudan havalesi ile oluşabilecek nitelikte” olduğunun belirtilmiş olması ve katılan ile bir kısım tanıkların, sanığın mağdurun kafasına sopa ile vurduğunu beyan etmeleri ve sanığın soruşturma aşamasında alınan ilk savunmasında olay yerine giderken elinde sopa olduğunu belirtmiş olması karşısında, sanığın eylemini TCK’nin 6/1-f.4 maddesine göre silahtan sayılan cisimle gerçekleştirdiği anlaşıldığından, cezasında TCK’nin 86/3.e maddesine göre arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılarak eksik ceza tayin edilmesi,
3) Sanığın, katılanı, silahtan sayılan cisimle yaşamsal tehlikeye ve kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı olayda, en ağır cezayı içeren yaşamsal tehlike geçirmesine neden olan yaralama eyleminden dolayı TCK’nin 86/1, 86/3- e 87/1-d, 87/1-son maddeleri gereğince cezalandırılması gerekirken, ayrıca 5237 sayılı TCK’nin 87/3 maddesine göre arttırım yapılmak sureti ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının dikkate alınmasına, 04.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.