YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/10993
KARAR NO : 2019/19208
KARAR TARİHİ : 22.10.2019
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Mahkemece, hükme esas alınan Gaziantep Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 13.02.2014 tarihli mağdurun yaralanmasına ilişkin alınan raporda ”…duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olduğu…” bildirildiği halde, 5237 sayılı TCK’nin 87/1-a maddesi yerine 87/2-b maddesi uyarınca uygulama yapılarak sanığa fazla ceza tayini,
2) Sanığın mağdura karşı kasten yaralama eylemi sonucunda katılanın duyularından ve organlarından birinin sürekli zayıflaması ve ağır (4) derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralayan sanık hakkında, TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, TCK’nin 61. maddesindeki ölçütler ve TCK’nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gereğince alt sınırdan uzaklaşmak gerektiği halde asgari hadden ceza verilmesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini,
Kabule göre de;
3) Sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçunun TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 87/2-son maddeleri kapsamında olup alt sınırı sekiz yıl hapis cezasından az olamayacağından bu nedenle 5271 sayılı CMK’nin 150/3. maddesinin açık hükmü karşısında sanığa zorunlu müdafi tayini gerektiğinden, müdafi atanmadan yargılama yapılmak suretiyle sanığın savunma hakkı kısıtlanarak CMK’nin 188/1. maddesine muhalefet edilmesi,
4) Sanığın üzerine atılı suça ilişkin, 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e ve 87/2-b-son maddelerinde öngörülen hapis cezasının sekiz yıldan az olamayacağı bu nedenle sanığın savunmasının istinabe yoluyla alınamayacağı gözetilmeden, 5271 sayılı CMK’nin 196/2. maddesine aykırı şekilde yargılamaya devamla hüküm tesisi,
5) Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkın dikkate alınmasına, 22.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.