YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/11187
KARAR NO : 2019/19104
KARAR TARİHİ : 22.10.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER : Beraate, mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Mağdur …’ün sanık … hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Mağdur … kovuşturma aşamasında 10.12.2015 tarihli karar duruşmasında şikayetinden vazgeçtiğini beyan etmiş olup, 19.11.2015 tarihli duruşmada hakkında verilen katılma kararının hükümsüz olduğu, bu nedenle 5271 sayılı CMK’nin 237-243. maddelerine uygun olarak katılan sıfatını almayan mağdurun CMK’nin 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyiz hakkı bulunmadığından, temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince isteme aykırı REDDİNE,
2) Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi uyarınca seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilmesine rağmen, bu cezanın TCK’nin 50/2. maddesi uyarınca yeniden adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
5237 sayılı TCK’nin 50/6. maddesi seçenek tedbirlere uyulmaması halinde yapılacak uygulamayı düzenlemiş olup, seçenek yaptırım olan adli para cezasının yerine getirilmemesi halinde 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesi ile uygulama yapılacağı, seçenek tedbirlerinin kanuni süresi içerisinde yerine getirilmeye başlanmaması ya da başlandığı halde devam edilmemesi halinde TCK’nin 50/6. maddesi uyarınca hükmü veren mahkemece hapis cezasının kısmen ya da tamamen infazına dair bir karar
verileceği, adli para cezasının yerine getirilmemesi halinde ise 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesi gereğince Cumhuriyet savcısı tarafından hapis cezasına çevrileceği gözetilmeksizin, uygulama maddesi de hükümde gösterilmeksizin, hakkında adli para cezasına hükmolunan sanığa TCK’nin 50/6. maddesinde belirtilen ihtaratın yapılmasına karar verilerek infazı kısıtlayacak şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, hükmün TCK’nin 50/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin (8.) paragrafının karar metninden çıkarılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.10.2019 gününde oy birliği ile karar verildi.